De zon schijnt, dwars door de bomen recht in mijn gezicht. Ik voel de warmte en knijp met mijn ogen. Ik zit op de bank, na te denken over het interview dat ik zojuist met Ahmad Damour, bij hem thuis, heb gehad.

De global goals gaan over de wereld. Over de toekomst van de volgende generatie. Over het jaar 2030 en misschien wel verder. En vandaag dan?

Ahmad, een man van 31 jaar, werkt aan zijn toekomst en die van zijn familie na in 2011 te zijn gevlucht uit Syrië. Eerst heeft hij alleen geprobeerd iets op te bouwen in Saoedi-Arabië. Door te werken als marketing en sales coördinator bij een aluminium en powder coating bedrijf. Daarna vertrok hij naar Turkije om samen met zijn familie een bestaan op te bouwen door verder te studeren, de Turkse taal te leren, te helpen in een kamp. Alleen het zicht op betaald werk en een toekomst ontbrak.

Het is 19 augustus 2015. Ahmad vertrekt met weinig spullen, laat familie achter en begint aan zijn reis naar Nederland. Met de boot, met de auto, te voet, met de trein… in Amsterdam stapt hij op de politie af en vraagt om hulp. Met een dagkaart op zak wordt hij doorverwezen naar Ter Apel. Zijn eerste indruk: de mensen zijn vriendelijk en behulpzaam.

9 september 2015. Ahmad komt aan in het AZC in Rosmalen de start van een nieuw hoofdstuk. Exact een jaar later ontvangt hij de sleutels van zijn nieuwe woning in Den Bosch. Een woning waar nog veel aan moet gebeuren.

In de stoel zit Ahmad en hij glimlacht. Hij vertelt hoe hij twee maanden bezig is geweest om zijn huis op orde te maken, naast het leren van de Nederlandse taal. Via zijn lerares ontmoet hij Marieke Kool, lid van JCI Quadrivium.

Marieke zocht manieren om op lokaal niveau statushouders te helpen. De lerares, de zus van een kennis van Marieke, brengt ze met elkaar in contact. De hulp voor het inrichten van Ahmad zijn nieuwe plek was meer dan welkom.

Het komt goed. Twee jaar geleden was alles moeilijk. In mijn hart ben ik tevreden. Ik probeer het en ik heb hoop.

Wanneer Marieke hem de vraag stelt waar ze hem mee kan helpen, komt de wens om aan te sluiten bij een groep mensen die Nederlands spreken op tafel. Twee werelden komen samen. Een eerste kennismaking met JCI Quadrivium volgt.

Sinds het begin van 2017 is Ahmad officieel lid. Iedereen stemde in met het aanbieden van een lidmaatschap voor een jaar. Oorspronkelijk een idee van Erin Bouwen tijdens het CvA in Den Haag, vanuit de overtuiging dat je een ander kunt helpen en diegene ook een leerervaring gunt.

Het beeld dat Ahmad na een half jaar heeft van Quadrivium: “de mensen zijn heel aardig, ze willen je helpen, ik voel me veilig”. Wanneer ik Ahmad de vraag stel wat hij heeft kunnen leren deze maanden, is zijn eerste reactie: “Wees jezelf”.

Binnen de kamer wordt zijn Curriculum Vitae gedeeld en wordt de vraag gesteld om het netwerk in te zetten voor het vinden van werk. Dat lukt. Met ingang van februari is Ahmad gestart bij Admicom. Een plek met leuke collega’s waar hij iedere dag veel kan leren, zowel qua taal als het gebruik van software.

Binnen Quadrivium ontstaat vervolgens al gauw het idee om een 1000 kansen voor statushouders te organiseren. Al snel melden de eerste kandidaten zich aan. Via Ahmad. De twijfel bij de deelnemers weet Ahmad om te buigen naar iets positiefs: “misschien is het een kans!”.

Er wordt gekozen voor een aanpak waarin voldoende flexibiliteit is om in te spelen op de behoefte van de deelnemers. De eerste avond staat in het teken van  het verkrijgen van inzicht in achtergronden en wat ze in Nederland graag voor werk zouden willen doen.

Dit wordt gevolgd door een avond met een netwerktraining, een kwaliteitenspel, rollenspellen met een recruiter van Manpower, het aanmaken van profielen bij verschillende vacaturebanken, een bedrijfsbezoek bij Ricoh en een afsluitende netwerkborrel.

Vol trots wordt teruggekeken op deze editie. Iedereen is enthousiast, eerste netwerkgesprekken vinden plaats. Dromen worden weer tot leven gebracht. Ik vraag Ahmad naar zijn droom: “een master doen op het gebied van IT, in Den Bosch blijven wonen en in augustus mijn familie opzoeken”.

En dat gaat hem lukken. Verlies nooit hoop. #ditisjci.

  • Susan ontdekte tijdens haar reis in Zuid-Afrika meer over de millennium doelen. Als ondernemer is ze bijna dagelijks bezig met sociale vraagstukken. Er actief mee bezig zijn binnen JCI, zowel landelijk met de Global Goal Commissie als binnen Quadrivium, is dan ook een mooie combinatie.

  • Wat anderen vinden:

Your email address will not be published. Required fields are marked *

comment *

  • name *

  • email *

  • website *